AB cezai konularda iş birliği hukukunda telekomünikasyon verilerinin sınır ötesi elde edilmesi, aktarımı ve delil değeri: Encrochat operasyonu Örneği

Abstract

Bu çalışma, Encrochat operasyonunda başvurulan soruşturma tedbirlerinin cezai konularda Avrupa Birliği (AB) işbirliği hukukundaki yasal altyapısını, özellikle telekomünikasyon verilerinin sınır ötesinde elde edilmesi ve sınırötesine aktarılan bu verilerin delil değerini ve bu bağlamda ortaya çıkan diğer hukuki tartışmaları incelemektedir.Makalede öncelikle Encrochat’in teknik yapısı, suç örgütleri tarafından tercih edilme nedenleri ve 2020 yılındaFransa ile Hollanda öncülüğünde yürütülen uluslararası operasyonun seyri ele alınmıştır. Ardından, operasyondabaşvurulan üç temel iş birliği enstrümanı olan ortak soruşturma ekipleri (JITs), spontane bilgi paylaşımı ve AvrupaSoruşturma Emri’nin (ASE) hukuki altyapısı ve Encrochat operasyonundaki uygulamaları incelenmiştir. Çalışmanınhukuki tartışmalar bölümünde, elde edilen verilerin hem ulusal hukuk (özellikle Alman ceza muhakemesi hukuku)hem de AB hukuku bakımından geçerliliği, ölçülülük ilkesi, anayasal çekirdek alan koruması, kamu düzeni ve adilyargılanma hakkı ekseninde, Alman Anayasa Mahkemesi (BverfG), Alman Federal Yargıtayı (BGH), Berlin Eyalet Mahkemesi ve Avrupa Birliği Adalet Divanı (ABAD) kararları ile doktrindeki görüşler doğrultusunda karşılaştırmalı olarakincelenmiştir. Sonuç bölümünde, Encrochat operasyonunun organize suçla mücadelede teknoloji ve uluslararası işbirliğinin etkinliğini ispatladığı, ancak delil elde etme ve kullanma süreçlerinin temel haklar ve usulî güvenceleraçısından ciddi hukuki tartışmalara kapı araladığı tespit edilmiştir.This study examines the legal framework of European Union cooperation law in criminal matters with regard to the investigative measures employed in the Encrochat operation, particularly the evidentiary value of materials obtained through cross-border interception of communications and subsequently transferred across borders. The article first outlines Encrochat’s technical structure, its appeal to criminal organizations, and the 2020 international operation led by France and the Netherlands. It then considers the legal framework and implementation of the three main cooperation instruments employed: joint investigation teams (JITs), spontaneous exchange of information, and the European Investigation Order (EIO). Particular attention is given to the evidentiary use of intercepted data under national law—especially German criminal procedure law—and EU law, with a focus on proportionality and legality. The analysis addresses issues such as the protection of private life, ordre public, and fair trial guarantees, drawing on case law from the German Constitutional Court, the Federal Court of Justice, the Berlin Regional Court, and the CJEU, as well as academic commentary. The study concludes that while the Encrochat operation highlights the potential of technology and international cooperation against organized crime, it also exposes significant legal tensions concerning fundamental rights and procedural safeguards.