Kültürel diplomasi aracı olarak dijital TV platformları: Türkiye’deki yabancı uyruklu üniversite öğrencilerinin uyum deneyimleri

Abstract

Bu çalışma, dijital televizyon (TV) platformlarının Türkiye’de öğrenim gören yabancı uyruklu üniversite öğrencilerinin Türk kültürüne uyum sürecindeki rolünü, kültürel diplomasi perspektifinden incelemektedir. Dijitalleşme ile birlikte medya içeriklerinin internet tabanlı platformlara taşınması, kültürel aktarım ve kültürlerarası etkileşim açısından yeni alanlar oluşturmuştur. Bu bağlamda araştırma, dijital TV yayıncılığının yabancı öğrencilerin dil öğrenimi, kültürel bütünleşme ve Türkiye’ye ilişkin algı geliştirme süreçlerine nasıl katkı sunduğunu ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma, nitel araştırma yaklaşımı çerçevesinde durum çalışması deseniyle yürütülmüştür. Veri toplama sürecinde yarı yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmış; Türkiye’de farklı üniversitelerde öğrenim gören on iki yabancı uyruklu üniversite öğrencisiyle görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen veriler MAXQDA programı aracılığıyla tematik analiz yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırma bulguları; sık kullanılan dijital TV platformları, tercih edilen içerik türleri, gündelik yaşama etkiler, Türkçe öğrenimine katkılar, sosyal uyum süreci ve Türkiye imajı olmak üzere altı tema altında toplanmıştır. Bulgular, dijital TV platformlarının yabancı öğrenciler için yalnızca bir eğlence aracı olmadığını; dil pratiğini destekleyen, kültürel uyumu kolaylaştıran ve Türkiye’ye yönelik olumlu algıların oluşumuna katkı sağlayan etkili bir kültürel temas alanı sunduğunu göstermektedir. Bu yönüyle dijital TV yayıncılığı, kültürel diplomasi bağlamında dolaylı ancak işlevsel bir iletişim aracı olarak değerlendirilebilir.This study examines the role of digital television (TV) platforms in the cultural adaptation of international university students in Türkiye, from the perspective of cultural diplomacy. With the expansion of digital media environments, TV content has increasingly shifted to online platforms, creating new spaces for cultural transmission and intercultural interaction. Within this framework, the study explores how digital TV broadcasting contributes to language learning, cultural integration, and the formation of perceptions of Türkiye among international students. Adopting a qualitative research approach, the study is designed as a case study. Data were collected through semi-structured interviews conducted with twelve international university students studying at different universities in Türkiye. The collected data were analyzed thematically using MAXQDA software. The findings are organized under six themes: frequently used platforms, preferred content types, impacts on daily life, contributions to Turkish language learning, effects on the social adaptation process, and perceptions of Türkiye’s image. The results indicate that digital TV platforms function not only as entertainment media but also as effective cultural contact spaces that support language practice, facilitate cultural adaptation, and foster positive perceptions of Türkiye. In this respect, digital TV broadcasting can be considered an indirect yet functional instrument of cultural diplomacy.