Kişisel verilerin işlenmesinde çalışan hakları

Abstract

Anayasa’nın 20. maddesine 2010 yılında eklenen 3. fıkra ile koruma altına alınan kişisel verilerin korunması hakkı, 2016 yılında kabul edilen Kişisel Verilerin Korunması Kanunu ile kapsamlı bir düzenlemeye kavuşmuştur. İşçinin kişisel verilerinin korunması açısından da temel oluşturan bu düzenlemelerin yanı sıra Borçlar Kanunu ve iş mevzuatında çeşitli düzenlemeler yer almaktadır. İşverence kişisel verilerin işlenmesi bazı hallerde yasal yükümlülüklerin yerine getirilmesi bakımından bir zorunluluk teşkil ederken, bazı durumlarda işverenin çalışanı tanıma arzusuna dayanmaktadır. Ancak kötü niyetle yapılan veri işleme faaliyeti çalışanın mevcut işini kaybetmesinin yanı sıra ekonomik geleceğini tehlikeye düşürebilecektir. Özellikle de işçinin rızasına dayalı olarak gerçekleştirilen veri işlemenin hukuka uygunluğunun sıkı bir denetimden geçirilmesi gerekir. Zira işini kaybetme korkusu altında verilecek rıza yasanın aradığı koşulların gerçekleşmesi bakımından yeterli olmayacaktır. Bu nedenle işverenlerce gerçekleştirilen veri işlemenin rıza dışındaki yasal nedenlere dayandırılması ve çalışanların veri işleme karşısındaki haklarını bilmeleri önem arz etmektedir. Çalışmamızda, çalışanların hukuka aykırı veri işleme karşısındaki hakları Avrupa Birliği Mevzuatı ve AİHM kararları dikkate alınarak değerlendirilecektir.