Türkiye’de dijital kadın platformları ve tefsir

Abstract

Kur’ân-ı Kerîm’i öğrenme ve anlama gayesi, vahyin nüzulünden itibaren tüm Müslümanların hayatını şekillendiren esaslardan biri olmuştur. Lafzı ve manasıyla Kur’ân-ı Kerîm, İslam tarihinde tüm ilimlerin menbaı, mercii ve maksadı olarak görülmüş, ilimlerin merkezinde konumlandırılmıştır. Hz. Peygamber’in (s.a.v.) “İlim talebi erkek ve kadın tüm Müslümanlara farzdır”1 hadisinin teşvikiyle ilmin kadın ve erkek tüm Müslümanların yaşam biçimi hâline gelmesi, vahiy merkezli bir ilim anlayışının temelini oluşturmuştur. Türkiye’de ve tüm dünyadaki dijital mecralarda Kur’ân-ı Kerîm’in lafzı ve manasıyla konu edilmekte oluşu, işbu vahiy merkezli ilim anlayışının doğal bir sonucudur. Ancak uluslararası iletişim ve bilginin en hızlı, en ulaşılabilir ve en kontrol edilemez olduğu bir çağda gerçekleşen bu anlama ve anlatma faaliyetini teknik anlamda “tefsir” ilmi kapsamında değerlendirmek çoğunlukla kolay ve mümkün değildir. Kur’ân-ı Kerîm’in mana yönünden konu edildiği dijital mecraların birbirinden çok farklı oluşu da bu faaliyetin “tefsir” sayılıp sayılmayacağının tespitini zorlaştıran etkenlerdendir. İnsanın etkin olduğu her alanda kaçınılmaz bir olgu olarak ortaya çıkan sübjektivite sorunu, bu mecralardaki anlama ameliyesinin amaç, yöntem, sınır ve sonuçları bakımından da kendini göstermektedir...