Beslenme ve diyetetik alanında eğitim alan öğrencilerde mobil öğrenmeye yönelik hazırbulunuşluğun değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu araştırma, beslenme ve diyetetik bölümü öğrencilerinin mobil öğrenmeye yönelik hazırbulunuşluk seviyelerini ve bu durumun demografik, sosyal ve eğitimsel özelliklerle ilişkisini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Araştırma, betimsel ve ilişkisel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiş ve beslenme ve diyetetik bölümünde eğitim gören 87 lisans son sınıf öğrencisi örneklem grubuyla yürütülmüştür. Veriler, Gökçearslan ve arkadaşlarının Türkçeye (2017) uyarladığı ‘Mobil Öğrenmeye Yönelik Hazırbulunuşluk Ölçeği’ ve araştırmacılar tarafından geliştirilen tanıtıcı bilgi formu ile toplanmıştır. Bulgular: Bulgular, öğrencilerin mobil öğrenmeye yönelik hazırbulunuşluk seviyelerinin yüksek olduğunu göstermiş, bu sonuçlar özellikle iyimserlik ve öz yeterlilik alt boyutlarında öne çıkmıştır. Ayrıca, bölümle ilgili en çok kullanılan öğrenme yöntemi ve toplam ölçek puanları arasında anlamlı bir fark bulunmuştur (p=0,037). Kendi kendine öğrenme alt boyutunda öğrencilerin eğitim aldığı üniversiteler arasında anlamlı bir fark bulunmuştur (p=0,045). Sonuç: Çalışma, mobil öğrenmenin geleneksel yöntemlerle birleştirilmesinin öğrenciler için daha etkili olabileceği sonucunu ortaya koymuştur.

Objective: The present study investigated the readiness of nutrition and dietetics students for mobile learning and examined its correlation with various demographic, social, and educational factors. Method: Utilizing a descriptive and correlational survey design, the research encompassed a sample of 87 graduating students. Data collection was conducted using the ‘Mobile Learning Readiness Scale,’ a Turkish adaptation by Gökçearslan et al. (2017), along with a researcher-developed background information questionnaire. Results: The results indicated a strong predisposition towards mobile learning among the students, notably within the optimism and self-efficacy domains. Besides, statistically significant variations were found between different universities regarding the self-directed learning subscale (p=0.045). Additionally, a significant divergence was also observed in the subcategory of technology proficiency (p=0.037). Conclusion: The study suggests that a blended learning approach, integrating mobile learning with conventional teaching practices, could enhance student learning outcomes.