Reusable instruments for active learning-oriented online faculty development: Design frameworks, inventories and protocols

Abstract

Active learning is widely promoted in higher education, yet research and practice often suffer from limited transparency regarding the instruments used to design, implement, and evaluate active learning–oriented faculty professional development (PD). While many studies report positive outcomes, fewer provide sufficiently detailed descriptions of the pedagogical frameworks, inventories, lesson planning tools, and data collection instruments that enable replication or adaptation across contexts. This article addresses this gap by presenting a coherent set of research and design instruments developed and applied within a doctoral study and an associated qualitative case study of an asynchronous, microlearning-based faculty PD program. Grounded in constructivism and operationalized through Fink’s Active Learning Design model, the instrument set includes: (a) Fink’s active learning lesson plan flow and rubric (2003), (b) a low–moderate–high complexity Active Learning Inventory by van Amburgh (2007), (c) a microlearning-oriented MOOC design framework, (d) an online community of practice (CoP) design, and (e) semi-structured interview, observation, and reflection protocols adapted from evidence-based studies. Rather than reporting empirical findings, this paper documents the structure, purpose, and application logic of each instrument to support reuse, adaptation, and conceptual transfer by other researchers and instructional designers.Aktif öğrenme, yükseköğretimde yaygın olarak teşvik edilmektedir; ancak araştırma ve uygulama, aktif öğrenme odaklı öğretim üyesi mesleki gelişiminin tasarlanması, uygulanması ve değerlendirilmesinde kullanılan araçlar konusunda genellikle sınırlıdır. Birçok çalışma olumlu sonuçlar bildirse de, pedagojik çerçevelerin, envanterlerin, ders planlama araçlarının ve veri toplama araçlarının yeterince ayrıntılı açıklamalarını sunan çalışma sayısı azdır; bu da farklı bağlamlarda tekrarlanabilirliği veya uyarlanabilirliği zorlu kılmaktadır. Bu makale, bir doktora çalışması ve buna bağlı nitel bir vaka çalışması kapsamında geliştirilen ve uygulanan araştırma ve tasarım araçları setini sunarak bu boşluğu doldurmayı amaçlamaktadır. Yapılandırmacılığa dayanan ve Fink'in Aktif Öğrenme Tasarımı modeli aracılığıyla işlevselleştirilen araç seti şunları içermektedir: (a) Fink'in aktif öğrenme ders planı akışı ve değerlendirme ölçütü (2003), (b) van Amburgh tarafından geliştirilen düşük-orta-yüksek karmaşıklıkta Aktif Öğrenme Envanteri (2007), (c) mikro öğrenme odaklı bir MOOC tasarım çerçevesi, (d) çevrimiçi bir uygulama topluluğu (CoP) tasarımı ve (e) kanıta dayalı çalışmalardan uyarlanmış yarı yapılandırılmış görüşme, gözlem ve yansıtma protokolleri. Bu makale, ampirik bulguları raporlamak yerine, diğer araştırmacılar ve öğretim tasarımcıları tarafından yeniden kullanım, uyarlama ve kavramsal aktarımı desteklemek amacıyla her bir aracın yapısını, amacını ve uygulama mantığını belgelemektedir.