Analyzing the impact of fiscal austerity policy on urban resilience in Türkiye

Abstract

Urban resilience is defined as the ability of urban economies to absorb, respond to, and recover from external and internal shocks, including economic crises, policy changes, natural disasters, and socio-political disruptions. During financial crises, governments often attempt to stabilize the economy through fiscal austerity policies, which is one of the most comprehensive policy responses, including methods such as the government increasing taxes or reducing public spending. However, the socioeconomic impact of such policies in developing nations remains unexplored. Therefore, the objective of this research is to empirically analyze Türkiye's fiscal austerity and its potential implications for regional urban resilience. While most literature predominantly explores the macro-level impacts of fiscal policies, this research conducts cross-regional comparative research using data on urban resilience and fiscal austerity in all 81 provinces of Türkiye between 2008 and 2024. With Principal Component Analysis (PCA), the urban resilience index is developed using 14 comprehensive indicators across three dimensions: economic, social, and infrastructural, allowing the analysis to provide a more nuanced interpretation of the relationship between urban adaptability and fiscal pressures. Moreover, an advanced mapping technique was employed through the R program to visualize and interpret spatial disparities in urban resilience. Panel VAR analysis is another important component of this analysis, as it intends to capture dynamic policy effects over time, while fixed effects estimation captures the relationship between fiscal austerity and urban resilience. The study reveals that fiscal austerity limits local growth by lowering investments in public development projects. This threatens regional urban resilience, undermining the impacts on weaker economies and exacerbating spatial inequalities. The study suggests that policymakers should develop inclusive fiscal strategies to promote equitable urban development. It provides real-world policy considerations and implications for fiscal austerity as part of sustainable urban economies.

Kentsel dayanıklılık, kentsel ekonomilerin ekonomik krizler, politika değişiklikleri, doğal afetler ve sosyo-politik kesintiler dahil olmak üzere dış ve iç şokları absorbe etme, bunlara yanıt verme ve bunlardan kurtulma yeteneği olarak tanımlanır. Mali krizler sırasında, hükümetler genellikle hükümetin vergileri artırması veya kamu harcamalarını azaltması gibi yöntemleri içeren en kapsamlı politika yanıtlarından biri olan mali kemer sıkma politikaları yoluyla ekonomiyi istikrara kavuşturmaya çalışır. Ancak, bu tür politikaların gelişmekte olan ülkelerdeki sosyo-ekonomik etkisi henüz araştırılmamıştır. Bu nedenle, bu araştırmanın amacı Türkiye'nin mali kemer sıkma politikasını ve bölgesel kentsel dayanıklılık için potansiyel etkilerini ampirik olarak analiz etmektir. Çoğu literatür ağırlıklı olarak mali politikaların makro düzeydeki etkilerini araştırırken, bu araştırma 2008 ile 2024 yılları arasında Türkiye'nin 81 ilinde kentsel dayanıklılık ve mali kemer sıkma hakkındaki verileri kullanarak bölge çapında karşılaştırmalı bir araştırma yürütmektedir. Temel Bileşen Analizi (PCA) ile kentsel dayanıklılık endeksi, üç boyutta 14 kapsamlı gösterge kullanılarak geliştirilmiştir; ekonomik, sosyal ve altyapısal olarak analizin kentsel uyum ve mali baskılar arasındaki ilişkinin daha ayrıntılı bir yorumunu sunmasına olanak tanır. Ayrıca, kentsel dayanıklılıktaki mekansal farklılıkları görselleştirmek ve yorumlamak için R programı aracılığıyla gelişmiş haritalama tekniği kullanıldı. Panel VAR analizi, zaman içinde dinamik politika etkilerini yakalamayı amaçladığı için bu analizin bir diğer önemli bileşenidir; sabit etkiler tahmini ise mali kemer sıkma ile kentsel dayanıklılık arasındaki ilişkiyi yakalar.Çalışma, mali kemer sıkmanın kamusal kalkınma projelerine yapılan yatırımları azaltarak yerel büyümeyi sınırladığını ortaya koymaktadır. Bu, bölgesel kentsel dayanıklılığı tehdit ederek daha zayıf ekonomiler üzerindeki etkileri zayıflatır ve mekansal eşitsizlikleri daha da kötüleştirir. Çalışma, politika yapıcıların eşitlikçi kentsel kalkınmayı teşvik etmek için kapsayıcı mali stratejiler geliştirmeleri gerektiğini öne sürmektedir. Sürdürülebilir kentsel ekonomilerin bir parçası olarak mali kemer sıkma için gerçek dünya politika değerlendirmeleri ve çıkarımları sağlar