Where does morality come from? How can psychology help answer the question: Is morality innate?

Abstract

In this research, I attempt to do two things. I will first answer whether morality is innate or acquired through philosophy and psychology. Second, I will uncover which philosophical, ethical theory is the most realistically accurate. Aristotle maintains that morality comes from a virtuous character that can be attained through practical wisdom and habituation. He believes that morality is acquired. Kant claims that morality is derived from categorical imperatives that are based on reason. He has the view that we cannot trust our innate impulses because they will lead us to radical evil. Mill also believes that morality comes from reason, yet he sees that this reason is based on the principle of utility, which judges a moral action based on the amount of pleasure and goodness it produces. Regarding Psychologists, there are two arguments. Thinkers that believe that morality is acquired argue that it is culturally conditioned and, like Kant and Mill, believe that we cannot trust our innate feelings and instincts as they will lead us astray. Part of those innate feelings is empathy, which cannot be trusted to guide our morality. Those that believe morality is innate see that it is a product of evolution and that it is partially innate, that we have innate mechanisms, that include empathy, that motivate us to act morally and learn moral laws and rules from our culture. Even though morality is partially innate, we are still responsible for creating moral habits since our cognitive structures are limited and will cause us mental fatigue if we have to think about and attend to every moral cue. Most empirical findings point to Aristotle's theory being the closest. He was right in what he claimed, except for the idea that morality is fully acquired.

Bu araştırmada iki şey yapmaya çalışıyorum, ilki ahlakın doğuştan mı yoksa sonradan mı kazanıldığı sorusuna felsefe ve psikoloji yoluyla cevap vermek. İkincisi, hangi felsefi etik kuramın gerçekçi olarak en doğru olduğunu keşfetmektir. Aristoteles, ahlakın, pratik bilgelik ve alışkanlık yoluyla elde edilebilecek erdemli bir karakterden geldiğini savunur, ahlakın kazanıldığına inanır. Kant, ahlakın akla dayalı kategorik zorunluluklardan türetildiğini iddia ederken, doğuştan gelen dürtülerimize güvenemeyeceğimiz, çünkü bunların bizi radikal kötülüğe götüreceği görüşündedir. Mill ayrıca ahlakın akıldan geldiğine inanır, ancak bu aklın ahlaki bir eylemi ürettiği haz ve iyiliğin miktarına göre yargılayan fayda ilkesine dayandığını iddia eder. Psikologlarla ilgili olarak, iki argüman var. Ahlakın kazanıldığına inananlar, onun kültürel olarak koşullu olduğunu savunurlar ve Kant ve Mill gibi, doğuştan gelen duygularımıza ve içgüdülerimize güvenemeyeceğimize inanırlar, çünkü bunlar bizi yoldan çıkarır, bu doğuştan gelen duyguların bir kısmı empatidir, ki bu duygularımıza ahlaki konularda rehberlik etmesine güvenilmez. Ahlakın doğuştan geldiğine inananlar, onun evrimin bir ürünü olduğunu ve kısmen doğuştan geldiğini, bizi ahlaki davranmaya ve ahlak yasalarını ve kurallarını kültürümüzden öğrenmeye motive eden empatiyi içeren doğuştan gelen mekanizmalara sahip olduğumuzu söylerler. Ahlak kısmen doğuştan gelse de, bilişsel yapılarımız sınırlı olduğundan ve her ahlaki ipucunu düşünmek ve bunlara dikkat etmek zorunda kalırsak zihinsel yorgunluğa neden olacağından ahlaki alışkanlıklar yaratma sorumluluğumuz vardır. Ampirik bulguların çoğu, Aristoteles'in teorisinin en yakın olduğuna işaret ediyor, ahlakın tamamen kazanıldığı fikri dışında iddia ettiği şeyde haklı gözükmektedir.