The effects of digital games on social life: Gaming and socialization from the perspective of adult individuals

Abstract

This study aims to examine the effects of digital games on the social lives of adult individuals from a qualitative perspective. Today, when traditional forms of socialization have evolved into digital environments, digital games are not only a means of entertainment but also play an active role in the processes of identity construction, developing a sense of belonging, and establishing interpersonal relationships. In this context, this study examines how digital games function in social interaction, the contribution of online gaming communities to social ties, and the effects of gaming experiences on face-to-face relationships. The research was conducted through semi-structured interviews with 14 adults aged 20 to 45 who play digital games, and the data obtained were evaluated using thematic analysis. As a result of the interviews with the participants, it was observed that digital games have the potential to strengthen social ties, reduce feelings of loneliness, and offer new socialization opportunities to individuals. However, it was also found that the gaming experience had different effects on individuals' daily routines, perceptions of loneliness, and time management. Among the findings, it was found that games can facilitate socialization as well as foster a sense of social isolation from time to time. Additionally, it has been observed that some gaming habits may lead to distancing from face-to-face relationships or time management problems. This study aims to shed light on the transformative power of game culture on socialization by revealing the multi-layered effects of digital games on social life from an adult perspective. It also contributes to the literature in understanding the social identity, belonging, and interaction practices of adults. The findings reveal that digital games should be considered not only as an individual but also as a social and cultural practice.Bu araştırma, dijital oyunların yetişkin bireylerin sosyal yaşamları üzerindeki etkilerini nitel bir bakış açısıyla incelemeyi amaçlamaktadır. Geleneksel sosyalleşme biçimlerinin dijital ortamlara evrildiği günümüzde, dijital oyunlar yalnızca bir eğlence aracı olmanın ötesinde, bireylerin kimlik inşası, aidiyet duygusu geliştirme ve kişilerarası ilişkiler kurma süreçlerinde aktif rol oynamaktadır. Bu bağlamda çalışmada, dijital oyunların sosyal etkileşimde nasıl bir işlev üstlendiği, çevrim içi oyun topluluklarının sosyal bağlara katkısı ve oyun deneyimlerinin yüz yüze ilişkiler üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırma, 20-45 yaş aralığında dijital oyun oynayan 14 yetişkin bireyle yürütülen yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla gerçekleştirilmiş; elde edilen veriler tematik analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir. Katılımcılarla yapılan görüşmeler sonucunda dijital oyunların, sosyal bağları güçlendirebilme potansiyeline sahip olduğu, yalnızlık hissini azaltabildiği, ve bireylere yeni sosyalleşme fırsatları sunduğu görülmüştür. Bununla birlikte, oyun deneyiminin bireylerin günlük rutinlerine, yalnızlık algısına ve zaman yönetimine dair farklı etkiler yarattığı da tespit edilmiştir. Oyunların sosyalleşmeyi kolaylaştırabildiği gibi zaman zaman sosyal izolasyon duygusunu da besleyebildiği bulgular arasındadır. Aynı zamanda, bazı oyun alışkanlıklarının yüz yüze ilişkilerden uzaklaşma veya zaman yönetimi sorunlarına da yol açabileceği görülmüştür. Bu çalışma, dijital oyunların sosyal yaşamdaki çok katmanlı etkilerini yetişkin perspektifinden ortaya koyarak, oyun kültürünün sosyalleşme üzerindeki dönüştürücü gücüne ışık tutmayı amaçlamakta; özellikle yetişkin bireylerin sosyal kimlik, aidiyet ve etkileşim pratiklerini anlamada literatüre katkı sağlamaktadır. Elde edilen bulgular, dijital oyunların sadece bireysel değil, aynı zamanda sosyal ve kültürel bir pratik olarak da ele alınması gerektiğini ortaya koymaktadır.