Eş şiddeti tehlikeliliği değerlendirme psikoeğitim programının etkililiği

Abstract

Dünya genelinde her üç kadından en az birinin fiziksel, cinsel, zihinsel ve sosyal refahını etkileyen aile içi şiddet, birey ve toplum için maliyeti yüksek olan önemli bir halk sağlığı konusudur. Literatürde kadına yönelik şiddet üzerine yapılan çalışmaların sayıca fazla olduğu, fakat çalışmaların genellikle faillere ya da mağdurlara yönelik olarak gerçekleştirildiği gözlemlenmektedir. Bu çalışmada ise Eş Şiddeti Tehlikeliliği Değerlendirme Psikoeğitim Programının katılımcıların partner şiddetinin ortaya çıkış nedenlerine göre sınıflandırılmasına, şiddet riskinin değerlendirilmesine ve partner şiddeti için önerilen müdahalelere yönelik bilgi ve beceri düzeyleri üzerindeki etkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Ön-test son-test kontrol grubu olarak dizayn edilmiş yarı deneysel desene sahip olan araştırmanın çalışma grubu okuma yazma bilen, 18 yaş üstü ve en az 1 yıldır evli olan 21'i psikoeğitim ve 28'i kontrol grubu olmak üzere toplamda 49 kişiden oluşmaktadır. Çalışmada araştırmacı tarafından geliştirilen ve 4 uzmanın da görüşleri alınarak şekillendirilen 42 soruluk bir anket kullanılmıştır. Psikoeğitim grubundaki katılımcılara 4 saatlik online bir psikoeğitim verilirken kontrol grubunda yer alan katılımcılar bekleme listesine alınmış ve bu süreçte herhangi bir işlem uygulanmamıştır. Verilerin analiz edilmesinde 2x2 Tekrarlı Ölçümlerde Karma Desenli Varyans Analizi (ANOVA), Bağımlı ve Bağımsız Örneklem T Testi uygulanmıştır. Bağımsız Örneklem T Testi analizinden elde edilen bulgular psikoeğitim ve kontrol grubundaki katılımcıların ön test puanları arasında anlamlı bir fark olmamasına rağmen son test puanları arasında anlamlı bir fark olduğunu ortaya koymuş, Varyans Analizinden elde edilen bulgular bu değişimin zamana bağlı olarak farklılaştığını göstermiştir. Bağımlı Örneklem T Testi analizinden elde edilen bulgular kontrol grubundaki katılımcıların ön test ve son test puanları arasında anlamlı bir değişim olmazken psikoeğitim grubunun ön test puanları ile karşılaştırıldığında son test puanlarında anlamlı bir artış olduğunu ortaya koymuştur. Araştırma bulguları, Eş Şiddeti Tehlikeliliği Değerlendirme Psikoeğitim Programının partner şiddetinin ortaya çıkış nedenlerine göre sınıflandırılmasına, şiddet riskinin değerlendirilmesine ve partner şiddeti için önerilen müdahalelere yönelik bilgi ve beceri düzeyleri üzerinde etkili olabileceğini desteklemektedir.

Domestic violence, which affects physical, mental and social well-being of at least 1 in 3 women worldwide, is a significant public health issue. Although the number of studies on violence against women is high, they are generally focus on perpetrators or victims. This study aims to examine the effectiveness of Partner Violence Danger Assessment Psychoeducational Program on the knowledge and skill levels of the participants related to violence risk assessment, interventions for partner violence, and partner violence classification according to its causes. This is a mixed-design study with pre-test-post-test analyses for both an intervention and a control group. The sample consists of 49 literate women over the age of 18 and married for at least 1 year (21 in the intervention and 28 in the control groups). The knowledge and skill levels of the participants were measured by using a survey consisting of 42 questions created by the researcher. While the intervention group was provided 4 hours of online psychoeducation, the control group did not receive any psychoeducation in the process. For the data analysis, 2x2 Repeated Measures Mixed ANOVA, Independent and Dependent Sample T Tests were conducted. Independent Sample T Test analyses revealed that although there was no significant difference between the pre-test scores of the participants in the psychoeducational and control groups, there was a significant difference between their post-test scores, and Repeated Measures Mixed ANOVA revealed that the change was based on the time. The Dependent Sample T Test analyses revealed that there was a significant increase in the posttest scores of psychoeducational group compared with the pretest scores. Research findings indicate that the Psychoeducational Program can be effective for increasing the knowledge and skill levels of the participants related to violence risk assessment, interventions for partner violence, and partner violence classification according to its causes.