Japonlarda din algısı

Abstract

Japonya'da tarih boyunca Şintoizm, Budizm, Konfüçyüsçülük gibi politeist karakterli dinler hakim olagelmiştir. Günümüzde ise Japonların büyük bir kısmı kendilerini dinsiz olarak tanımlamalarına rağmen günlük yaşamlarında dini ritüellere yüksek oranda katılım göstermektedirler. Bu çelişkili görünen durum, Şintoizm, Budizm ve Konfüçyüsçülük'ün Japon kültürüyle iç içe geçmiş olmasından kaynaklanmaktadır. Şintoizm, ahiret inancından yoksun ve doğa merkezli bir yapıya sahipken, Budizm Japonya'da ağırlıklı olarak cenaze törenleriyle ilişkilendirilmiştir. Konfüçyüsçülük ise dini bir inanç olmaktan çok ahlaki ilkeler üzerine yoğunlaşmıştır. Bu tez, Japon toplumunda dinin algılanışını dilsel, tarihsel ve sosyokültürel öğeler bağlamında ele alarak analiz etmektedir. Japonya'da "din" kavramı Batı'dan gelen "shūkyō" terimiyle ifade edilir. Bu terim, kurumsal din anlamından ziyade ideolojik ve siyasi çağrışımlar yapar. Yine "din" konusundaki tasnif yöntemi de din algısındaki görüşleri etkilemektedir. Tarihsel bağlamda, Şintoizm, Budizm ve Konfüçyüsçülük yüzyıllar boyunca birbirine entegre olmuş ve Japon toplumunda dinin bireysel bir inançtan çok merkezi otoriteyi güçlendiren, ast-üst ilişkilerini düzenleyerek toplumsal düzeni koruyan bir yapı olarak işlev görmesini sağlamıştır. Meiji Restorasyonu ve modernleşme süreciyle birlikte din, devlet kontrolünde bir araç haline gelmiş ve özellikle savaş sonrası dönemde sekülerleşme hız kazanmıştır. Bununla birlikte dini örgütlerin sebep olduğu terör olayları ve Japon karakterine özgü birtakım özellikler de din algısının şekillenmesinde etkili olmuştur.Throughout history, polytheistic religions such as Shintoism, Buddhism, and Confucianism have been dominant in Japan. Today, although a large portion of the Japanese define themselves as non-religious, they participate in religious rituals at a high rate in their daily lives. This seemingly contradictory situation stems from the fact that Shintoism, Buddhism, and Confucianism are intertwined with Japanese culture. While Shintoism lacks belief in the afterlife and has a nature-centered structure, Buddhism has been associated mainly with funeral ceremonies in Japan. Confucianism, on the other hand, has focused on moral principles rather than a religious belief. This thesis analyzes the perception of religion in Japanese society in the context of linguistic, historical, and sociocultural elements. In Japan, the concept of "religion" is expressed with the term "shūkyō", which came from the West. This term has ideological and political connotations rather than an institutional religious meaning. Again, the classification method on the subject of "religion" affects the views on the perception of religion. Historically, Shintoism, Buddhism and Confucianism have been integrated over the centuries, allowing religion in Japanese society to function as a structure that strengthens central authority and regulates subordinate-superior relations, preserving social order, rather than an individual belief. With the Meiji Restoration and the modernization process, religion became a tool for state control, and secularization accelerated, especially in the post-war period. In addition, terrorist incidents caused by religious organizations and certain characteristics specific to the Japanese character have also been influential in shaping the perception of religion.