Long-term impact of the COVID-19 pandemic on obsessive-compulsive disorder symptoms in children and adolescents: A one-year follow-up study

Abstract

Objective: To examine how COVID-19 affected obsessive-compulsive disorder (OCD) symptom trajectories in children and adolescents across pre-, during-, and post-pandemic periods over one year. Materials and Methods: Thirty-six youth with a prior diagnosis of OCD (Mage=13.5 years, SD=2.9) completed the Children’s Yale-Brown Obsessive Compulsive Scale (CY-BOCS) and the Clinical Global Impression-Severity (CGI-S) scale at three time points: before the pandemic, during the pandemic, and after the pandemic. Nonparametric repeated-measures tests (Friedman) with DunnBonferroni post hoc contrasts evaluated the change over time. Results: Time effects were significant for global severity (CGIS: χ²(2)=7.35, p=0.025) and CY-BOCS total (χ²(2)=6.44, p=0.040), with descriptively highest total symptoms during the pandemic (18.66±6.73) versus pre-pandemic (14.55±5.20; p=0.08) and postpandemic (12.80±8.00; p=0.17); pairwise contrasts for totals were not significant. Obsessions showed a significant during-to-post reduction (χ²(2)=9.27, p=0.010; Dunn-Bonferroni p=0.047), with a marginal pre-to-during increase (p=0.055). Compulsion had a significant effect (χ²(2)=6.33, p=0.042), but post hoc comparisons were not significant.

Amaç: COVID-19’un, çocuk ve ergenlerde obsesif-kompulsif bozukluk (OKB) belirti seyirlerini pandemi öncesi, pandemi sırası ve pandemi sonrası bir yıllık izlem boyunca incelemek. Gereç ve Yöntemler: OKB tanısı olan 36 genç (ortalama yaş=13,5, SS=2,9) pandemi öncesi, pandemi sırası ve pandemi sonrasında üç zaman noktasında değerlendirildi. Ölçümler için Çocuk Yale-Brown Obsesif Kompulsif Ölçeği (CY-BOCS) ile Klinik Genel İzlenim-Şiddet Ölçeği (CGI-S) kullanıldı. Zamana bağlı değişimi test etmek üzere parametrik olmayan tekrarlı ölçümler için Friedman testi ve DunnBonferroni düzeltmeli ikili karşılaştırmalar uygulandı. Bulgular: Zamana bağlı etkiler, CGI-S (CGI-S: χ²(2)=7,35, p=0,025) ve CY-BOCS toplamı için anlamlıydı (χ²(2)=6,44, p=0,040); toplam belirti düzeyleri betimsel olarak pandemi sırasında en yüksekti (18,66±6,73), pandemi öncesine (14,55±5,20; p=0,08) ve pandemi sonrasına (12,80±8,00; p=0,17) kıyasla; toplam puanlar için ikili karşılaştırmalar anlamlı değildi. Obsesyonlar, pandemi sırasından pandemi sonrasına anlamlı bir azalma gösterdi (χ²(2)=9,27, p=0,010; Dunn-Bonferroni p=0,047) ve pandemi öncesinden pandemi sırasına artış marjinaldi (p=0,055). Kompulsiyonlar için genel etki anlamlıydı (χ²(2)=6,33, p=0,042), ancak post-hoc karşılaştırmalar anlamlı değildi.