İHÜ Araştırma ve Akademik Performans Sistemi
DSpace@İHÜ, İbn Haldun Üniversitesi’nin bilimsel araştırma ve akademik performansını izleme, analiz etme ve raporlama süreçlerini tek çatı altında buluşturan bütünleşik bilgi sistemidir.
Güncel Gönderiler
Yapay zeka ile bağlantılı reklam uygulamalarındaki hukuka aykırılıkların reklam kurulu kararları çerçevesinde incelenmesi
(İbn Haldun Üniversitesi, 2025) Tüzgen, Abdurrahman Hamza
Yapay zekanın hızlı gelişimi, reklam alanında içerik üretiminden reklamların çeşitli analizlerle iyileştirilmesine kadar büyük bir dönüşümü başlatmıştır. Ancak, söz konusu dönüşüm reklam hukuku alanında yeni sorunları da beraberinde getirmiştir. Özellikle yapay zeka ile oluşturulan, içerisinde yapay zekaya gönderme yapılan ve dolaylı olarak yapay zeka kullanımına yer veren reklamların doğruluk, dürüstlük, açıklık, ispat edilebilirlik başta olmak üzere, hukuki mevzuata uyumluluğu noktasında aydınlatılması gereken noktalar bulunmaktadır. Bu çalışma, Türkiye’de reklam hukuku ve Reklam Kurulu kararları çerçevesinde yapay zeka ile doğrudan yahut dolaylı olarak ilişkili olan reklamların, hukuki bir analizi yapmaktadır. Çalışma yapay zeka ile bağlantılı reklamların hukuki sınırlarının belirlenmesine ve reklam hukuku alanındaki denetimine katkı sunmayı amaçlamaktadır.
Yapay zekâ ve hukuk: Yapay zekâ çağında yeni eğitim paradigmaları ve MootGPT deneyimi üzerine bir inceleme
(İbn Haldun Üniversitesi, 2025) Arık, Zehra Nur; Arık, Muhammed Furkan; Kaan, Muhammet Talha; Erol, Ömer Faruk
Bu çalışma, yapay zekânın (YZ) özellikle üretken yapay zekâ (ÜYZ) araçlarının, hukuk eğitimindeki yaklaşım, yöntem ve değerlendirme süreçlerini nasıl dönüştürdüğünü; bu dönüşümün İbn Haldun Üniversitesi Hukuk Fakültesi’nde yürütülen “Yapay Zeka ve Hukuk” dersi ile somutlaştığını ve ders çıktısı olan “MootGPT: Yapay Zekâ ile Etkileşimli Farazî Dava Hazırlık Asistanı” aracılığıyla uygulamalı bir örneğe dönüştüğünü incelemektedir. Çalışma, önce YZ’nin eğitimde özelleştirilmiş içerik üretimi, sürekli geri bildirim ve etkileşimli öğrenme gibi işlevleri üzerinden hukuk eğitimine sunduğu fırsatları ve riskleri tartışmakta; ardından hukuk eğitimi için önerilen AILE (Artificial Intelligence + Law + Education) birleşim modelinin hedef, içerik ve ölçme-boyutlarını ana hatlarıyla sunmaktadır. Makalede, 2024–2025 Bahar döneminde açılan dersin kapsamı, yürütülen “Adaletin Kodları” öğrenci çalıştayı ve dört öğrenci projesi özetlenmekte; merkezî örnek olan MootGPT’nin sistem ve kullanıcı promptlarından oluşan iskelet tasarımı; Input–Output, Chain-of-Thought, Expert ve Tree-of-Thought gibi tekniklerin entegrasyonu; rol simülasyonları (hakim, karşı avukat, akademik danışman) ve hava hukuku odaklı bağlamlandırma ayrıntılandırılmaktadır. Süreçte gözlenen güçlü yönler (dil doğruluğu, argüman örgüsü, simülasyonla pratikleşme, zaman verimliliği) ile sınırlılıklar (halüsinasyon, muğlak/şablon çıktılar, eleştirel düşünmede erozyon riski, gizlilik/etik hassasiyet) sistematik biçimde değerlendirilmektedir. Sonuç olarak, ÜYZ’nin hukuk eğitimine entegrasyonunda öğretim tasarımının, kaynak doğrulama ve etik ilkelerin, ayrıca kullanıcıların YZ okuryazarlığının belirleyici olduğunu vurgulamaktadır.
Taşınır kira sözleşmelerinde sözleşme süresi bitmeden önce bazı kiralananların iade edilmesinin kira sözleşmesine etkisi
(İbn Haldun Üniversitesi, 2025) Çınar, Ömer
Türk Borçlar Kanununda kira sözleşmesi, kiraya verenin bir şeyin kullanılmasını veya kullanmayla birlikte ondan yararlanılmasını kiracıya bırakmayı, kiracının da buna karşılık kararlaştırılan kira bedelini ödemeyi üstlendiği sözleşme şeklinde tanımlanmıştır (m. 299). Kira sözleşmesi tam iki tarafa borç yükleyen bir sözleşme olup, Türk Borçlar Kanununda (m. 299- m. 378) sözleşmenin türleri, hükümleri, tarafların hakları ve borçları ve sözleşmenin sona ermesi ayrıntılı bir şekilde düzenlenmiştir. Kira sözleşmesini düzenleyen hükümlere bakıldığında, Borçlar Hukukunda geçerli olan sözleşme özgürlüğü ilkesine, özellikle sözleşmenin içeriğini belirleme özgürlüğüne kiracı lehine sınırlamalar getirildiği görülmektedir. Örneğin, TBK’nın 301. maddesinde kiraya verenin, kiralananı kararlaştırılan tarihte, sözleşmede amaçlanan kullanıma elverişli bir durumda teslim etmek ve sözleşme süresince bu durumda bulundurmakla yükümlü olduğu, bu hükmün konut ve çatılı işyeri kiralarında kiracı aleyhine değiştirilemeyeceği, diğer kira sözleşmelerinde ise, kiracı aleyhine genel işlem koşulları yoluyla bu hükme aykırı düzenleme yapılamayacağı belirtilmiştir. Yine kiracının kiralananı kullanmaması veya sözleşme süresi bitmeden önce kiralananı geri vermesi halinde kiracının sorumluluğu Kanunun 324. ve 325. maddelerinde emredici olarak düzenlenmiştir. Bunun yanında kira sözleşmesinin süreye bağlı olarak sona ermesi ve süre bitmeden önce olağanüstü sebeplerle feshedilmesi ve feshin sonuçları da Kanunda ayrıntılı şekilde düzenlenmiş olup, söz konusu hükümlerin de emredici bir niteliği haiz olduğu söylenebilir. Bu bağlamda örnek vermek gerekirse, Kanunda (m. 334/f.2) kiracının, sözleşmenin sona ermesi hâlinde sözleşmeye aykırı kullanmadan doğacak zararları giderme dışında, başkaca bir tazminat ödeyeceğini önceden taahhüt etmesine ilişkin anlaşmaların geçersiz olduğu belirtilmiştir.
İbn Haldun Üniversitesi Kütüphanesi Yazma ve Nadir Eser Koleksiyonu üzerine bir değerlendirme
(RumeliYA Yayıncılık & Publishing, 2026) Eyüpoğlu, Alaaeddin; Kuzucuoğlu, Alpaslan; Aydin, Selçuk
Nadir eserler, bir toplumun tarihî ve kültürel hafızasının en önemli taşıyıcılarıdır. El yazması veya sınırlı sayıda basılmış bu eserler, ilim, sanat ve medeniyet tarihinin özgün tanıkları olarak değerlendirilir. İbn Haldun Üniversitesi Kütüphanesi, bin yılı aşkın kültürel mirasın korunması amacıyla oluşturduğu 1000’in üzerinde nadir eseri bünyesinde barındırmaktadır. Bu koleksiyon içinde yer alan 20 yazma eser, Osmanlı döneminin ilim, kültür ve kitap sanatının önemli örneklerindendir. Koleksiyonun en eski ve en kıymetli eseri, Şeyhülislam Ebussuud Efendi’nin İrşâdü’l-akli’s- selîm ilâ mezâya’l-Kitâbi’l-Kerîm adlı tefsirinin, Hicrî 986 (Milâdî 1578) yılında istinsah edilmiş birinci cildidir. 570 varak hâlinde olup her sayfada 33 satır yer almaktadır. Eser, Osmanlı hat ve tezhip sanatının zarif örneklerini yansıtırken, sayfa kenarlarındaki notlar eserin mukabeleli bir nüsha olduğunu göstermektedir. Bu özellikleriyle hem ilmî hem de sanatsal açıdan yüksek değere sahip bir Osmanlı dönemi el yazması olarak öne çıkmaktadır. Üniversitemiz, mirasımıza sahip çıkmak ve bu kıymetli kaynakları araştırmacıların hizmetine sunmak amacıyla İstanbul Kalkınma Ajansı (İSTKA) desteğiyle yürütülen proje kapsamında, İstanbul Üniversitesi, Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi ve İstinye Üniversitesi ile iş birliği yaparak 79 nadir eseri dijitalleştirmiş ve erişime hazırlamıştır. Koleksiyonda yer alan diğer eserlerin dijitalleştirilmesine yönelik çalışmalar ise devam etmektedir. Bu süreçte, yapay zekâ teknolojilerinden yararlanarak eserleri mümkün olduğunca taranabilir ve erişilebilir bir metin hâline getirmeye çalışılmaktadır. Bu bildiride, İbn Haldun Üniversitesi’nin yazma ve nadir eser koleksiyonunun genel yapısı, Ebussuud Efendi’ye ait el yazması tefsir nüshasının özellikleri ve dijital koruma çalışmaları çerçevesinde kurumsal miras bilincinin güçlendirilmesine yönelik değerlendirmeler sunulacaktır.
Nadir Eserler Konferansı II: Bildiri özetleri kitabı
(RumeliYA Yayıncılık & Publishing, 2026) Kuzucuoğlu, Alpaslan; Aydin, Selçuk; Çelik, Sönmez; Kuzucuoğlu, Alpaslan Hamdi; Erdem, Burak; Ramazanoğlu, İsmail; Dinç, Memduh; Çuhadar, Sami; Aydin, Selçuk; Tahmaz Kaleci, Sonay; Dirken, Merve
İbn Haldun Üniversitesi Kütüphane Daire Başkanlığı, İstanbul Medeniyet Üniversitesi Kütüphane ve Dokümantasyon Daire Başkanlığı ve İstanbul Üniversitesi Kütüphane ve Dokümantasyon Daire Başkanlığı’nın İşbirlikleri ve İstanbul Medeniyet Üniversitesi Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümünün koordinasyonunda 16 Aralık 2025 tarihinde II. NADİR ESERLER KONFERANSI (NEK 2025) “Köklerden Kodlara: Nadir Eserler ve Yapay Zekâ” temasıyla İbn Haldun Üniversitesi Külliyesi, Medya Merkezi Etkinlik Salonunda gerçekleştirilmiştir. Konferans kapsamında sunulan 37 bildirinin özetlerini içermektedir.
