Aslan, Ali
Yükleniyor...
Araştırma projeleri
Organizasyon Birimleri
İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü
Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Bölümü araştırma odaklı bir bölüm olarak tasarlanmıştır. Uluslararası öğrenci ve öğretim üyesi sayısı ve çeşitliliği bölümün kimliği ve öğretim pedagojisinin uluslararası bir anlayışla şekillenmesini sağlamaktadır. Müfredat ve ders içerikleri bugünün sorunlarını anlamaya ve geleceğin ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik planlanmıştır. Avrupamerkezci bir pedagojinin ötesine geçilerek farklı kültür ve medeniyet birikimleri mukayeseli olarak incelenmektedir. Türkiye’nin karşılaştığı siyasi meseleler bölgesel ve küresel bağlamla etkileşim içerisinde incelenemektedir. Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler’in alt dalları olan Uluslararası İlişkiler, Karşılaştırmalı Siyaset, Siyaset Teorisi ve Türkiye Siyasetine dair dersler müfredat içerisinde yer almaktadır.
Adı Soyadı
Ali Aslan
İlgi Alanları
Kurumdaki Durumu
Aktif Personel
1 sonuçlar
Arama Sonuçları
Listeleniyor 1 - 1 / 1
Yayın Strategic autonomy in Turkish foreign policy: Defense or offense?(Taylor & Francis, 2024) Aslan, Ali; İnsan ve Toplum Bilimleri Fakültesi, Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler BölümüAlthough the study of secondary state behavior has increasing schol-arly attention, existing studies suffer from a serious defect: privilegingdefensive over offensive behaviors. This is mainly due to the problemsof status-quo-bias and anarchy-centrism engulfing the discipline ofInternational Relations. This leads scholars either to ignore offensivestate behaviors or treat them as aberration. This could be corrected ifthe struggle for autonomy is taken as the primary motive behindstate behaviors. Defensive and offensive state behaviors, then, can begiven equal treatment. Defensive state behaviors aim to maintainwhereas offensive state behaviors seek to expand autonomy.Secondary states may display risky offensive behaviors to expandtheir autonomy. I shall examine this argument against the empiricalevidence provided by Turkish foreign policy after 2016. I argue thatthe policy of strategic autonomy determines Turkish foreign policyand in the context of this policy Turkey follows a leash-slipping strat-egy to expand its autonomy.